Yavaş yavaş tükendi içimde sıcaklığın.
Umutlarım bitti, gözlerin döküldü denizlere.
Kar taneleri takılmış saç uçlarıma,
Üşüyorum.
Yalnızlığın ortasında bir yerdeyim,
Mevsimler güz, ağaçlar yoksullaşmış.
Duyurmak istiyorum sesimi, rüzgarlarla sana.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Üstüme üstüme geliyor kelimeler.
Sensizliğin çılgınlığı esiyor başımda bu akşam.
Hüseyin Bey!
Harikulade bir şekilde kaleme alınmış
Yüreğinize sağlık.
Saygılarımla.
ilk tam puan benden
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta