öğrendim ben beklemeyi...aşkın kavuşulunca değil,ayrılınca da aşk olduğunu,
Yanmanın dokununca değil,hasret çektiğinde yanmak olduğunu seninle öğrendim...
Sevdiğinde,hele de çok aşık olduğunda,sevgilinin mutlu olmasının senin mutlu olmana yettiğini öğrendim.
Sesini,gülüşünü aylar sonra duyduğunda seni nasıl mest ettiğini öğrendim.
Umutsuzluktan yine sevgilinin bir sözcüğüyle çıkmayı ben seninle öğrendim.
Yokluğunda hayaliyle,özlediğinde sevgilinin kokusuyla avunmayı...
Özledikçe daha çok sevip,daha çok aşık olup,özleme özlem katarak,ama yine aşkla sevmeyi seninle öğrendim.
Seni düşünürüm
Anamın kokusu gelir burnuma
Dünya güzeli anamın
Binmişsin atlıkarıncasına içimdeki bayramın
Fırdönersin eteklerinle saçların uçuşur
Devamını Oku
Anamın kokusu gelir burnuma
Dünya güzeli anamın
Binmişsin atlıkarıncasına içimdeki bayramın
Fırdönersin eteklerinle saçların uçuşur




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta