Tanımazsa korkuyu korkmaz insan elbette,
Tanıştım, taşıyorum; seninle de sensiz de.
Sen öncesinde yoktu gece gündüz nöbette,
Şimdi kriz yaşıyorum, seninle de sensiz de.
Nereye getirdin sen, nerde bu gönül bağım,
Sor bir cennet yada, cehennem der ayağım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta