Hepsı bır esır gemısının yolcusu
Avuc ayalarının terıne karısmıs
Bır bılet ellerınde
Okyanusu hayel eder durular
Senınle ben gemının kacak yolcusu
Avuc ayamızda korkunun terı
Yuregımızde artık duslerı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta