Sen hayat ağacımın,
Umutlarının yeşerdiği minicik bir filiz,
Gecelerimin en uykusuz saatlerinde,
Aklıma takılıp kalan, silinmeyen bir iz,
Senin aklına bir an bile gelişim,
Mutluluğumun en doruk noktasıdır,
Hadi, ne duruyorsun, yüreğini şaha kaldır.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta