Uçurumlar arası bir yoldu güzergahım, sensizlik girdabından geçerken.
Ve gecelerim kara zifir, buruk yüreğim, ruhum çıkmazda senden önce.
Sonbahardı göz göze bakışırken seninle ve ben kendimden geçerken.
Şimdi güneşin doğuşu başka, batışı bi başka güzel seninle ve özgürce.
Diller sus oldu, yürek konuşur bende, aşk kutsalında tutuldu Sevda'ya.
Avuçlarını öptüğüm kadın, gecelerim sensiz bizim için yalvardım Mevla'ya.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta