Her gece odamın ıssız bir köşesinde,
Karanlığında arayıp durduğum sen,
Bahçeme bahar oluşundan bilirim seni,
Bir de o hüzünlü bakışından.
İçinden bir türlü uğurlayamadığın,
Elveda diyemediğin bana dön bak,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta