Her gece odamın ıssız bir köşesinde,
Karanlığında arayıp durduğum sen,
Bahçeme bahar oluşundan bilirim seni,
Bir de o hüzünlü bakışından.
İçinden bir türlü uğurlayamadığın,
Elveda diyemediğin bana dön bak,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta