Gece zifiri karanlıktır,
Bilirim sokaklar ıpıssız.
Kulaklarımı patlatır gibi baş ağrım,
Ama gözlerimde dolaşan varlığın yeter.
Bazen ruhum dipsiz bir kuyudur,
Vücudumsa yorgun savaşçı,
Ak tellerim daha beyaz,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta