Sarsan! Hiç sormadan, tıpkı rüzgâr gibi boynuma
Menekşe gibi yumuşak, benimdir dediğim kolları.
Bıraksan üstüme göğün karanlığını yırtan, aya nazire!
Her şeyi birbirinde tutan; o gizli, görünmeyen bağı.
Seninim işte! Senin, ben kokan canına esaretim.
Seninim işte diyen, bu dile ben bütün adları yasak ettim.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta