Biliyorum belki de yine çıkmaz sokakdayım,
Belkide her köşe başında bir kabus bekler beni,
Bir aşkın soğuk cesedi.
Sevmesende fark etmez, sevilmeden sevmekte var elbet.
Bu ilk değil ben nice sevdalar gördüm.
Bu yolda sonu olmadığını bilerek herşeyi ardında bırakıp Yürüyen tek ben değilim elbet.
Ama değerdi..
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta