17.04.1969 Afyonkarahisar Sandıklı
Kalabalık içinde, kaldın yalnız başına
Dertten ağlarken kimse bakmadı göz yaşına
Kalplerinde kalmadı, vicdan zerresi, ârlık
El uzatmayınca kul rûhuna verdi darlık
Haller kabalaşınca, yitirildi kibarlık
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta