Sevmek vardı bide sevilmek
Onca yokluğun içinde sevgiyi bulabilmek
Ağlamak için onca neden varken gülmeyi bulabilmek
Ayakkabıyla dolaşmak varken çorap bile giyememek
Karalığın belki de asıl tenin değil
Üstün, başın, elin, yüzün
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




şair :: şiirdeki kurgu kahramanı ile kader benzerliğim çok benzer bibibirine...
kaybedilen varlık anne ise ...
bende bu şiirin şairi gibi susarım lal sanırlar beni...
kalemin daim olsun cankardeşim
etkileyici anlatım. tebrikler ..Sayın Pamir
İbrahim kardeşim , karaların çalınmadığı bir yaşam ortamında geçecek huzurlu bir ömüre..
şiire tebriklerimle...
yorum içten ve samimi anne özlemi çeken bir çocuk giriş güzel tam beğenmedim çok uzun derken sonu çok güzel bağlanmış bir şiir çocuk o kadar güzel tasvir edilmiş ki sanki uzun zamandır takip edilen biri anlatılmış ya datam kendisi yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta