Sen,
yüreğine kocaman bir okyanusu
sığdırabildin mi hiç?
Nefes kesen kelimelerin
mültecisi oldu mu kalbin;
hiçlikleri yok sayıp
göğsünde taşıdın mı
hükümsüz bir
aşkı?
Kıblesinde kayboldun mu sevdanın,
kuytularda kalmış bir sisin içinde yaşadın mı?
Çıkışı olmayan yollarda
yol aradın mı
hiçliklere doğru,
sessiz sessiz...
Söylesene…
Hadi, söyle.
Sen söyle.
Yoksa
en derin yaranda bile
bir kapı aralığı mı bıraktın?
Kaçacak bir ışık,
tutunacak bir bahane mi aradın?
Ben,
hiçliği bile sonuna kadar yaşadım;
sen
yarım kalmayı mı seçtin?
25.12.2020
Gülay Özdemir
Kayıt Tarihi : 25.12.2020 20:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Tasarrufsuz sevgiler yorar insanı..!




Çok tşkr ediyorum
Değerli yorumunuzla beni onure ettiniz eksik olmayın... Slm Sevgilerimle esen kalın...
TÜM YORUMLAR (1)