Gözlerinden öptüm bu gece karanlığın,
Sevdasıyla yandı yüreğim aydınlığın.
Gözlerin kadar karanlık delhizler,
Yüreğin kadar aydınlık gündüzler...
Ne şairliğim söz dinledi, ne de yüreğim,
Ben taştan da sert çelimsiz bir direğim,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta