... Ve
Sen hiç sevdiklerinin sesini duymadan, Yaşamak ne demek bilir misin?
Yüreğin susuzluktan kurumuş çöl gibi oldu mu senin?
Annen mi ?
Baban mı?
Kardeşlerin mi?
Ablan mı?
Kayın Baban mı?
Deden mi?
Yengen mi?
Daha kaçını sayayım seslerini duymayalı yıllar geçti gitti.!
Ellerini tutmadan,seslerini duymadan,
Kokularını hissetmeden yaşamak ne demek bilir misin?
Sen Gurbet ellerden gidip kaç kez soğuk mermere sarıldın ki
sen?
Tırnaklarınla kazıdın mı sevdiklerinin topraklarını,
Binlerce kez kor halinde ateşler yandı mı yüreğinde?
Alev alev kor kor közü sönmeyen bir yürek serzenişin oldu mu?
Gözünün önünde toprağın içine gömülmüş sevdiklerini sıydırdın mı?
Nefesin kesilirken yüreğine,
En güzel kıyafetlerin içinde olmana rağmen yüreğin buz tuttu mu senin?
Etrafında kalabalık başsağlığı, dileyenler
Sıktı mı boğum boğum boğazını, nefesiz bırakarak?
Her ölüm acısında sen onlarla kaç kez paramparça öldün söylesene,
Bu kadar sevdiklerin öldü mü senin!
Gurbet ellerden dağları aşarak gittin mi?
Sevdiklerinin acısıyla canından canını aldılar mı senin?
Kara gecelerin oldu mu hiç aydınlanmayan.
Sevdiklerinin anıları ile aymayan geceye
kadere,
isyan etmemek için yüreğinin yanan ateşinin küllerinde boğulduğun oldu mu hiç ?
Hıçkırıkların içinde kaç düğüm oldu boğazın?
Aymayan şafaklarda senin?
Çığlığımı duyan var mıydı acaba?
Bayramlarım babasız,annesiz..
Kardeşsiz, bacısız geçerken.
Söyle bana söyle,
Senin her zaman bir yanın eksik yarım kaldı mı?
Sen anneler gününde bayram gününde, yaşamın her gününde her gün öldün mü?
Hiç bahar inmeyen yüreğin oldu mu senin?
Sevdiklerinin ellerini,kokularını hissetmeden sarıp sarmayalamadan,
Yaşamak ne demek bilir misin sen?
Acılarla ağıtlarların çığlık çığlığa sönmeyen ateşinle,
Ölüp ölüp dirilmek ne demek bilir misin?
Kadere isyan ettmeden yaşamına devam ettin mi?
Hiç pes etmeden?
Rabbine şükrederek ölümün tek gerçek olduğunu bilerek.
Kaç yürek yangını yaşadın,
Kaç sevdiğinin yüreğini toprağa verdin isyan etmeden ?
Öldün mü her gün yaşadığın sürece,
Korku filmi izler gibi, acılarla...
Gömdün mü sevdiklerini yüreğine
Dönüşü olmayan derbeder ayrılıkların acısıyla...
Kadere inancından isyansız, isyansız,
Kapanmayan yaralarınla.
Ölümün sabrını içerek acıyı acı tadarak dünyada,
Rabbinden şükür sabır isteyerek.
Sevdiklerine duanın kabulünü
diledin mi sen hiç?
17.04.2021
Gülay Özdemir
Kayıt Tarihi : 17.4.2021 22:30:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ölüm dünyada tek gerçek Yaşamayan anlamaz bu acıyı! Sevdiklerimi düşündüğüm zaman kalbime bıçaklar saplanır..!
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!