uzaklarda bir şehir yokluğunun karanlığında
yüzün yansıyor sokaklara ışıklar her yandığında
sensizlik ölüm buzuldan dahada soğuk
sıcak olan bir gözyaşım yıdızların altında
hüzünle köşe kapmaca oynuyor özlem
ellerim arasında hasretinle şu dertli başım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok güzeldi.....tebrikler.........
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta