Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
dostlukla sevgilin birleşmesi ne güzeldir ah ah ama ne yazıkki yokluğun da aşkı söndürür varlığında da dostluğu öldürür bir çok vakit tabi kutlarım Nazife abla
ahmet aksoy
Özlem....
Hasret.....
Belki acıdır ama, bunlar sevgininde tadı olsa gerek...
Ah o türkülerimiz onlar değilmi yanan yüreklerin ifadesi.....?
Bir gün gelir Nazife Hanım......
Özlemin gerçekleşmesi dileklerimle....
Mükemmel bir duygu yüklü şiir okudum.........
Yüreğine sağlık selamlarımla...............
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta