Doğada kan durduran bitkiler var,
O bitkinin adı, ismi nerde yâr.
Gel de bu yaramın kanına dur de,
O kişinin ismi nerde nazlı yâr.
İçimde yangın var, yoktur dumanı,
Dışım süslü püslü, bahar zamanı,
Gel girip gönlüme, kaldır gûmanı,
Bu gün varız yarın yokuz nazlı yar.
Söz içinde de söz varsa inci'dir,
Sevgisiz alanın erki kincidir,
İnan, insan özü de yedincidir,
Yedi altı üstü yedi nazlı yâr.
Her hücremde sensin, varsın dokumda,
İnsan tözü orda kuyruk sokumda,
Canımı alırsın sen bir sıkımda,
Karar senin söz senindir nazlı yâr.
Evrim Evrensel der bak gün batıyor,
Beyinde kan durmuş damar atıyor,
Bir can var ki cana, bak cankatıyor,
Gel de bu sırrı sen, söyle nazlı yar.
Evrim Evrensel
Kayıt Tarihi : 28.1.2026 10:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!