Sus ey taşlaşmış yürek, söyleme özlemini;
Bilmesin, yokluğunun vurduğunu bilmesin.
Tek satır bile yazma, sakla ki kalemini,
Kendi hükmünü verip, kırdığını bilmesin.
Seyre dalayım şehrin güney yamaçlarına;
Her sabah umutlarım, kâbuslarla uyansın.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta