Uçmak, ne mi?
Gökten bakınca daha çok görürüm diye seni
uçurtma gibi
Rüzgar eşliğinde
Pencerende ipe bağlı
Benim kalbim senin için bir coğrafyadır,
Haritalarda yerini bulamazsın.
Eğilmek mi?
Bir başağın rüzgâra olan hıncı kadardır ancak,
o da zorundan,
Sevdasından değil.
Yer yarılsın diyorlar, yarılsın;
biz o yarıktan gökyüzüne bakmasını biliriz.
Kıyamet dedikleri,
seninle benim arama giren o üçüncü kişi,
o soğuk, o dilsiz kravat.
Ölüm mü?
Her gece yastığımdan ödediğim bir borçtur
Mezardan gülümsemek,
bir tohumun çatlayıp sokağa taşımasıdır
Ben ki,
alfabeyi senin adınla tanıdım
ipte ayakta kalan bir cambazın tavrında
düşersem
yere değil,
bir şiirin sen diyen sevdasına düşerim.
Servet Balıbey
Kayıt Tarihi : 2.1.2026 17:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!