K aranlıkta boğuşuyorum her an her dakika
Ü rkütücü sessizlikle boğuşuyorum
B ir rüyaya kahraman olmuşum savrulup duruyorum
R enk renk değişiyorum korkumla yüzleşiyorum
A n ve an sensizliğe ağlıyorum
N efesim tükeniyor ölüyorum...
U ğruna gidecek kimsem yokken
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta