Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
tbr..
İnanmazsın ama
senin için çalıyor radyodaki bu uzak tango
odanın ışığı senin için loş
bırak dünyanın kötülüklerini
sen her zamanki yerine koş.
İnanmazsın ama
senin için yaratılmış bu kollar
sevdiğin tonda tenim
sadeliğim,dişiliğim
nicedir eksikti,
gülüşümdeki inceliğim.
iç ve içtenlikle kaleme alınmış kalemine sağlık saygı ve sevgilerle kutlarım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta