gözlerinden kıvılcımını alan fecrin ışığı
gökçe çiçeklerle bezer her sabah bağrını
hangi ilâheye öykünmüş bunca zaman yer, gök
sen güldükçe maviler alır ihtişâmını
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta