Verdiler bana mutsuzluk tacı
Derdime derman senin gülüşün
Yaşadım onlarca, onlarca acı
Derdime derman senin gülüşün
Görseler Mecnun’lar sıraya girer
Canımı iste inan ki değer
Deli olmuşum aşkından meğer
Derdime derman senin gülüşün
Her şey den çok özledim seni
Görmeden Allah’ım çağırma beni
Şimdi anlıyorum yeniden yeni
Derdime derman senin gülüşün
Sensizlik sevgilim ölümden beter
Bir kere yüzünü görsem de yeter
Başka ilaç istemem inan bu sefer
Derdime derman senin gülüşün
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta