Ayrılığın ilk günleri…
Şüpheyle bakıyordum kendime
Her şeyin senle yüklü olduğu
Herkeste sen olan bir rüya
Karşı kaldırımdan gelen gözler
Tanışmışlığın ispatıydı sanki
Hafiften bir gülüş yoklarken içimi…
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




kopamamanın anlatımını iyi yakalamışsınız.
tebrikler
k u t l a r ı m
ilginç bir durun değil mi? bile bile anlam ermeye çalı$ırız ya da sorgulamadan kabul ederiz kimi zaman..
a$amalar sıralanmı$..
bir ayrılığın ardından gelen çoğulluk.. içini acıtan, çoğaltıkça kaybettiğini bilmek ve sanki üstünü temizledikçe çamur sıçradığını her defa hissetme duygusu, kimbilir.. sonra kabullenme.. alı$tıkça tepkinin tepkisizliği.. aynı olan tek $eyse ba$kalıktan geliyor..
yüreğine sağlık,,,kutlarımmmm
Sevgi yücedir unutulsa böylesi güzel şiirler yazılmazdı...Tebrikler
SAYGILARIMLA
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta