Sana yaklaştıkça acıyordu can
ve her seferinde bile-bile yanmaya,
.............. senin aşkınla kör olmaya gidiyor insan..
Oysa bazen güneş, o soğuk kış günlerinde ellerinde
soğukta kalmış insanların birden ısınması gibi,
bir his veriyordu sonbaharın o sarı yapraklı caddelerine..
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta