Senin aşkın rüzgar gibi.
Beni uzaklara sürüyor.
Senin aşkın sis gibi.
Sahibi içinde kayboluyor.
Senin aşkın bulut gibi.
Yükseklerde ulaşılmıyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Evet, aşkın neler yaptığını yaşayanlar bilir.. Normalden çıkartır insanı. ya bulutlara konduruverir, ya ateşlere atıverir. Kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta