Açan güllerce mahbûb bir letâfettir senin aşkın
Gülen gözlerce mâşuk bir zerâfettir senin aşkın
Bahardır misk ü anberler saçan rüzgârla pür-neş'e
Naîm cennetlerinden bir terâvettir senin aşkın
Seher vaktinde bülbüller eder i'lân ötüp şevkle
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta