Karanlık çökünce damlara
Ay serilip açılınca
Yıldızlar saf tutunca
Baykuşlar incir ağacına tüneyip
Rüzgar yalamaya başlayınca maviyi
Garip bir duman kaplayınca ufku
Şehir yalnız kalınca
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




amlamsız bir ıslıkla anlamlanmak...tebrikler hemşerim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta