Karanlık çökünce damlara
Ay serilip açılınca
Yıldızlar saf tutunca
Baykuşlar incir ağacına tüneyip
Rüzgar yalamaya başlayınca maviyi
Garip bir duman kaplayınca ufku
Şehir yalnız kalınca
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




amlamsız bir ıslıkla anlamlanmak...tebrikler hemşerim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta