her şeyden vazgeçme tutkusu büyüdükçe büyüyor içimde...
içim ki ummanları yutacak kadar derin,
ölüm kadar hep tenha oldu bendeki yerin.
her nefesimde kemiklerim,
etimi kesecek kadar keskin.
yaşadıkça her zerrem senindir kesin…
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta