yine bir gün tüketim
ve tükendim sensiz
umudum gecenin bir yerine vardım ki
yoksun
yıldızsız gecelerde düşlerine kıran girmiş ben
seni yazmak için oturdum masaya
öyle bir şahlandı ki kalemim
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




düşlerdeki hayat veren sevgiliye kalemden hayat akmış gibi ...
son sigaramın ateşi kararıp
gün ağarıncaya dek seni yazmak
bana yeniden hayat verecek
İnsanın, bu tarz şekillerde kendi kendine teselli bulmasını iyi bir anlatımla dile getirmişsiniz...
Kutlarım...
.. belki de onu size getirecek... tebrikler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta