Seni Unutmayı Unuttum Şiiri - Erdin Şallıel

Unutmuyorum, unutamıyorum
Sana çıkan sevdanın yollarını.
Gecenin koynunda adını sayıklarken,
Yüreğimde tutuşan o yangını...

Boşluğa uzanan ellerimde,
Sarındığım yalnızlığımda kaybolurken,
Sensizlikle öldürdüm her gecemin bir anını.
Bir adın kaldı yıldızların dilinde.
Bir hayalin kalmıştı ay ışığının gölgesinde.

Ve o hayalin, şimdi boşlukta kaybolan
Gözlerimin önünde...
Düştüm en derin rüyalara, karanlıgin çemberine.
Bir nefesin yankısı kaldı tenimde.

Unutamıyorum...
Gözlerinin hayali önümde,
Sensizlik geçiyor acımasız zaman geçmeyen zaman içinde.
Her anını, unutamıyorum…
Saatin her tik tak eden sesi,seni aklıma geri getiriyor.
Çıkmıyorsun aklımdan.

Bir bakışınla başlar içimde kopan fırtına,
Ne gidişine alışabildim,
Ne o suskunluğuna…
Her vedan, yeniden öldürüyor beni aslında.

Unutmuyorum...
Unutamıyorum...
Neden mi?
Zaman her şeyin ilacıydı ya hani
Sende çaresiz kaldı.
Derdime derman olamadı sensizlik.

Adın, kalbimde dermansız bir yara gibi,
Her atışta yeniden kanıyor içim.
Bin kere ölsem bir veda bakışınla,
Bin bir kere doğarız o bakışın
Bir anlık mutluluğuna.

Küskünüm kendime,
Seni hâlâ böyle severken…
Suskun gecelere anlattım her şeyimizi,
Ama sen hiç duymadın beni...

Ne kaldı geriye?
Bir yarım şarkı, eksik bir cümle,
Bir daha dönmeyecek bir gülüş,
Ve hep içimde taşıdığım bu sitemle.

Unutmuyorum…
Çünkü unutmak, seni inkâr etmek,
Unutmak…
Yokluğunu kabul etmek
Unutmak
Yarım kalan hikayelerde kaybolmak...
Unutmak, adını kalbimden silip atmak gibi...
Unutmak, sende var olup sende kaybolmak gibi...
Unutmak, yaşanmış onca şeyi yok saymak gibi...
Unutmak, gözlerine bakıp hiçbir şey hissetmemek gibi...
Unutmak, kendimden geçip bir yabancıya dönüşmek gibi...
Unutmak, içimde bir mezar kazmak gibi…
Unutmak, seni sevmemişim gibi yaşamaya çalışmak gibi...
İşte seni bu yüzden unutamıyorum.
Unutamıyorum...
Çünkü bu sevda,
Bana unutmamayı öğretti.

Şimdi…
Sen söyle, ben seni nasıl unutabilirim?