Yaşamın en kıyısında
Çakıl taşlarını fırlattım gözlerimden
Belki bulurum diye geldiğim yolu.
Aç güvercinler
Ekmeklere kanmaz olmuşlar meğer
Ay ışığı yansıtırdı oysa çoğu zaman
Çakıllarımın rengini
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Unutmanın her farkındalığı bir hatırlayıştır
ve hep hiç unutamamışlıktır.
Unuttum demek ne kadar unutmaksa,
o kadar herkessindir sen de.
Can havlinden başka ne söyletebilir ki zaten
senden çıkmış bir seni dilimde.
Gözlerinin boşluğunu görebilen bir gözse bendeki,
derin bakışlarım gözlerinde demek işte hala…
bugün okuduğum en güzel şiirlerden biriydi.kaleminiz daim olsun kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta