Seni sordum bilinmeyen tepelerde,
sessizce, sûkût ederken yüreğim....
dağlara yolladım sessiz çığlıklarımı,
yankısından içim titredi, ürperdi tüm bedenim.
senden kalanlar yangın gibi sardı etrafı,
aldırmadan alevlere boğdu her bir yanı,
gökyüzünün kasvetli bakışları yetişti imdadına,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta