Bgünlerde, kavak yelleri esiyor başımda
Kafamı kaldırmış tavanı seyredalıyorum.
Tavanı seyredalarken,bir yandan da seni düşünüyorum.
Beni bu hallere senmi getirdin diye...
Kendimi çözemiyorum,
Ben önde gidiyorum
Mantığım ve vicdanım birbiriyle yarışıyordu
Bilmiyorum kim galip gelicek ama;
Vicdanım önde gidiyordu..
Ben çözdüm galiba kendi olayımı
Yaşadıklarımdan hiç pişmanlık duymamışım.
Ama sen giderken
Önce kalbimin kapılarını kapatmış,
Bütün duygularımı almış,
Elinde yumak edip maziye atmışsın.
Sen,beni benimle yaşayan
Mutlu anımda,hırçın anımda elini omuzuma atmış,
Bedenimin bi parçası olmuşsun..
Ve gözlerime perde çekip,öyle uzaklaşmışsın yanımdan
Ben kimseyi göremez olmuşum.
Sana her dokunuşumda
Aynı heycanla
Titrek ve ürkek bedenim.
Bana'rahat ol,seninim'dediğin zaman
Kendimi bulutların üstünde hissedip
Seni öyle hatırlarım
İşte seni bana soranlara da,
Ben yarimi böyle böyle anlatırım...
Kayıt Tarihi : 3.10.2009 15:44:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!