Seni Sevmeyi Yenemedim Şiiri - Rayzan Tan

Seni sevmeyi yenemedim.
Bazen kırdım seni, ama kırdığımı görmezden geldi yüreğim — anlayamadım.
Ağladıkça eksildik bazen, bazen git-gel yapıyordun;
ben hep “gel” tarafında kaldım.

Öptüğün yerlerde yeni hücreler oluşmadı.
Sarıldığın kollar hâlâ üzerimde —
bir hırka gibi, çıkaramadım.

Sen güzel sevdin, ben güzel gördüm.
Sen güzel geldin, ben güzel kaldım.
Şiir sevmezdin ama hep şiir gibi bakardın.
Bazen bir cümleni onlarca şiire sığdırabiliyordum;
bazen bir cümlenden onlarca kez ölebiliyordum.

Senin iki yanın vardı:
Biri beni göklere çıkarıyor,
diğeri iliklerime kadar yakıyordu.
Hangisine veda edeceğimi bilemiyordum.
Bir yanından vazgeçsem, diğeri hep içimde kalıyordu.
Zamanla ikisini birden sevdim.

Ve sonra…
Öncesi olmayan sonralara,
seninle kaldım.