Seni sevmek isterdim Şiiri - Ahmet Murat ...

Seni sevmek isterdim,
Gözlerine bakıp
Yepyeni bir devrim sabahına
Uyanmak isterdim.
Ama olmaz.

Yolum dardır, çetin.
Sokaklarım kayıp,
Caddelerim boş,
Mahallerim hoşnutsuz.

Aynı zamanda kabayım, çirkinim.
Çocuktan kalma garip bir konuşmam var.
Küfürbazım,
Dünya ile kavgalıyım.

Hatta ayyaşın tekiyim.
İçtiğim zaman önüme
Kim gelse,
Küfürden başka bir şey duymaz.

Kalbimin sokaklarına girsen,
Yolun eşkıyalar tarafından kesilir.
Labirent gibidir kalbim;
Cizre’ye çıkar,
Roboski’ye çıkar,
Dersim’e çıkar.
Her sokakta
Kayıp olursun,

Bulamazsın kendini orada.
Seni sevmek isterdim ama,
Dağlarım ölüm kokar,
Fermanlar sarar köylerimi,
Dar ağacı bekler beni.

Seni sevmek isterdim ama,
Asi diye anılıyorum.
Pir Sultan gibi, dar ağacında gülüyorum.
Ben biliyorum sonumu:
Ya Şeyh Bedrettin gibi,
Serez çarşısında asılacağım,
Ya da
Dadaloğlu gibi,
Dağlarda öleceğim.

Oysa seni koynuma alıp,
Gece bitip, güneş ufukta doğuncaya kadar,
Koynunda yaramaz, korkmuş
Anneden ayrı bir çocuk gibi
Ağlamak ve uyumak isterim.

Seni sevmek isterdim ama,
Bardak kırıldı bir defa.
Dudağını keser bir yudum bile,
Dayanamam.

Seni sevmek isterdim ama,
Olmaz.
Yoksulum; ayağımda patlak bir ayakkabı,
Üstümde parçalanmış bir gömlek,
Yama yapılmış bir pantolon.

Seni sevmek isterdim ama,
Olmaz.
Karanlığım, aykırıyım.

Seni sevmek isterdim ama,
Ben buyum.
Benim karanlığım
Senin aydınlığını öldürür.

Seni sevmek isterdim ama,
Ben buyum.
Saatlerce kafamı
Kitaplara gömerim,
Seni görmezden gelirim.

Oysa seni öyle sevmek isterdim ki,
Ne Ferhat, ne Mecnun, ne Kerem,
Hiçbirinin ulaşamadığı bir sevgiyle...

Seni sevmek isterdim,
Ama seni
Ölümüne seviyorum.