Seni sevmek,
Bir tomurcuğun içi içine sığmayan, gün yüzü görme sevdasıydı,
Bir yağmur damlasının, dostlarına, ırmağa kavuşma dansı,
Bir kuzunun annesini bulma sevinciydi, sürünün içinden.
Seni sevmek,
Bilmediğin bir şehrin sabahında gezmek gibiydi, sessiz, yalın ve yalansız.
Issız bir ormanda aniden karşına çıkan çağlayan kadar hırçın,
Maviliklerin derinliği kadar korkutucu, ama kendine çeken,
Bir anne kucağı kadar huzur vericiydi, seni sevmek.
Var git sevme beni, bildiğin gibi yap.
İstersen arama sorma beni, açma kapını yüzüme,
Bırak beni hızla kopan takvim yapraklarında,
Dön yüzünü güneşe, sadece geleceğe bak.
Ben zaten yoktum,
Bundan sonra olmasam da ne olacak!
Erdoğan Akyüz
Mart 2009
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta