Seni sevmek,
Bir tomurcuğun içi içine sığmayan, gün yüzü görme sevdasıydı,
Bir yağmur damlasının, dostlarına, ırmağa kavuşma dansı,
Bir kuzunun annesini bulma sevinciydi, sürünün içinden.
Seni sevmek,
Bilmediğin bir şehrin sabahında gezmek gibiydi, sessiz, yalın ve yalansız.
Issız bir ormanda aniden karşına çıkan çağlayan kadar hırçın,
Maviliklerin derinliği kadar korkutucu, ama kendine çeken,
Bir anne kucağı kadar huzur vericiydi, seni sevmek.
Var git sevme beni, bildiğin gibi yap.
İstersen arama sorma beni, açma kapını yüzüme,
Bırak beni hızla kopan takvim yapraklarında,
Dön yüzünü güneşe, sadece geleceğe bak.
Ben zaten yoktum,
Bundan sonra olmasam da ne olacak!
Erdoğan Akyüz
Mart 2009
Neşe ile ızdırapla,
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,
Devamını Oku
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta