Bir peçeteye adını yazmaktı seni sevmek.
Camların buğusuna ayak izi çizmek.
Yalnızlıklara sarılmak,
Soğuk, ıssız, pas tutmuş yalnızlıklara.
İnsan eli değmemiş coğrafyalara gitmek
Yahut coğrafyalardan insan elini silmekti seni sevmek.
Kimselere duyurmadan çığlıklar atmaktı
Göğün yedi katına.
Ve yedinci katta tutmaktı
Yedi incili yıldız gerdanlığı.
Bir katil büyütmekti içinde seni sevmek;
Tek kurbanı umut olan katil, katiller.
Bir oyun oynamaktı seni sevmek
Sahnesiz, perdesiz, izleyicisiz bir oyun.
Ve insanın kendine tutunmasıydı seni sevmek…
Kayıt Tarihi : 7.5.2011 18:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!