Tek başına,
Üzeri kar, fırtına,
Hep soğuk,
Yaşamın olmadığı,
Kimsenin sevmediği,
Sönmüş bir yanardağa koşmak gibiydi seni sevmek…
Hep görürsün de hiç gidemezsin,
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Her şeye rağmen yine de seni seviyorum diyebilmekmiş sevmek
.
.
Yorulmakmış bazen de…
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta