Seni yalnız seni seveceğim
Seni sevmeye seni seveni düşünmekle başladı ömrüm
Sen seni yaklaştıran gök
Sen sessizliğin göz kapamanin içte oluşturdugu hissin
Sen hep onu düşünmekle var oldun
İlk oradan çıktın düşüncelerin zikre dönüştüğü andan
Bir gün herkesi varlıklaştirildigi anda seni daha çok seni düşünebilmek
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta