Seni Seviyoruz Anne...
Dövülen dilin acisinda
bin yil kalir agir bir yük gibi
avuttur göksünde nisan sabahi
Seni Seviyoruz Anne...
mavi suskunlugunda ayrilik
kalir ömrüne sabir
kayip günlerin islak dudaklarinda
Seni Seviyoruz Anne...
diken egilmis acilarda
serin bir özlem düser kulaclarima
kiyilarda ihtilal gece eylemleri
deniz vurur günü yüregime
ah be der sahrabin rengi gözlerin
Seni Seviyoruz Anne...
ben dönerim gözlerinde anne
bakir vakti susmus rüzgarin sesinde
elin öpülmüs darda kalan ömrüne
ayriligin yarasi kalir kis tonlarinda yasamin
Seni Seviyoruz Anne...
el deymemis sevginde yarali
büyümüsüm anne
kentlerin yoksul cocuklari
dönüyor
asil yerlerine yurt olmus
anatopragina...
A. Özenc Yasar
Özenç YaşarKayıt Tarihi : 6.1.2011 02:24:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!