Yüz yirmi sayfalık yalnızlık mıydı;
Paylaşmak istediğim.
Yoksa paylaştıklarım mı;
Yüz yirmi sayfaydı bilmiyorum!
Bir hayatı paylaşmak yetmez bana,
Sen varken kollarımda...
Nasıl bir bardak çayda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta