Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sensin hayat kaynağım son umudum
Zaten ben sensiz hiç yaşamıyordum
Zamanı bak yudum yıldızlara astım
Bilemezsin canım sana nasıl muhtaçtım
Acıyan kanayan sen inan sol yanımdın
Cok Guzeldi Yureginize saglik Sayin Ozeren tam puanimla antolojimde...
şiir hoşuma gitti
hem sözleri etkili
hem akışı
hemde hitab şekli
uyum içinde kısacası
biz okuyucusuna
böylesine güzel yürekten
paylaşımlar sunduğun için
yazanı da
yazana vesile olanı da
kutlarım saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta