Gözlerinden korkuyordu gözlerim o akşam
Ellerim titrek bir şeyler arıyordu
Kaçamak bakışlar bile kemiriyordu kalbimi
Birşeyler söylemek için toparlamalıydım kendimi
Nasıl başlamam gerekiyordu söze
Sürekli aklımdan cümleler kuruyordum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta