Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
asıl kalemıne ve yuregıne saglık ustad
saygılarımla
Hanımefendi
Çok güzel, aşkın ve hüznün çok iti miksedildiği bir şiir. Kocaman alkışlar. 10
En sevdiğim mısralar:
Güneş batmak üzere
Gölge yok oluyor
Dolunay çıktı ben ordayım
Sana bakıyorum
Seni seviyorum....
Gözşerinizden ışık, dudaklarınızdan mürekkep eksik olmasın.
Saygılar...
Aşk koklayan hüzün dolu güzel bir şiir yüreğinize sağlık arkadaşım
Yüreğine sağlık Mehtap Hanım.Çok güzel.
Bu şiir ile ilgili 14 tane yorum bulunmakta