Ayın on dördü gibi değildin sen,
Hiç hilal de olmayacaktın.
Belki biraz sonbaharsın.
Bazen yağmur olup düşüyorsun aklıma,
Bazı zamanlar fırtına koparıp içimde,
Küllerimden doğuyorum seninle.
Hiç hilal olmayacaksın belki
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta