Ben hiç yalnız kalmadım sadece sensiz kaldım uzun, karanlık ve soğuk gecelerde,
inan çaresizlik ve umutsuzluk yokluğunun yanında bir annenin çocuğuna gösterdiği şefkat gibi masum kalırdı.
Her insan acı çeker ya da çektiğini zanneder,
önemi yok hiç bir şeyin sen yada ben söz vermişken birbirimize tek bir kalpte can bulmaya,
bulaştırmayalım aşka hüznü.
Seni seviyorum insan olduğun için,
seni seviyorum sen olduğun için.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta