Ben hiç yalnız kalmadım sadece sensiz kaldım uzun, karanlık ve soğuk gecelerde,
inan çaresizlik ve umutsuzluk yokluğunun yanında bir annenin çocuğuna gösterdiği şefkat gibi masum kalırdı.
Her insan acı çeker ya da çektiğini zanneder,
önemi yok hiç bir şeyin sen yada ben söz vermişken birbirimize tek bir kalpte can bulmaya,
bulaştırmayalım aşka hüznü.
Seni seviyorum insan olduğun için,
seni seviyorum sen olduğun için.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta