bileklerimden akıyorsun bu gece,
hayatı ıskalama adına ne varsa yaşamaktayım..
her nefeste bir öfke doluyorken ciğerlerime,
sana dair ne varsa kusmaktayım.
toz pembe hayallerin, kan kırmızısına dönüştüğü
bir geceden gelmekte yüreğim
ve yorgunluğun susturduğu bir hayatın, peşinden koşmaktayım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güel duygular...
gönlünüze sağlık
saygılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta