Seni sevdim;
Kelebeğin kanatları kadar sessiz
Ne denizlerin sesi,
Ne rüzgârların uğultusu muştuladı
Bakışlarıma kör geceler gibi baktın
Yüreğim okyanuslarda sustu.
Seni sevdim;
Tanımadığım bir mevsimdin
Kader yalnızların çocuğu
Yıldızları susturan umutsuzluk
Son karanlığı uzayın
Ben seni orada buldum
Özgürlüğün kırık kanatlarında
Sustu tüm yılkı atları
İçimde bir sen özgürdün
Uzayın boşluğunda yüreğimin.
Seni sevdim;
Ne zaman karşılaşsak seninle
Durmadı gözlerimde gözlerin
Kaçtı,yükü ağır bir bulut gibi
Boşluğunda tükendi hayallerim.
İçimde yanan bir alevdin
Tutuştu dört bir yanım
Sağnak sağnak bekledim seni
Kıvılcımlarımı söndüremedim.
Seni sevdim;
Bunu ben istemedim
Işıyan bir güneş gibi geldin üstüme
Gecelerime çekilemedim.
Sen mevsimini bekleyen yaprak gibi
Kuruma dallarında
Susuz kaldığın her mevsimde
Sevgi suyun hazır,
Yeterki; kal! ..gönül pınarımda...
Ahmet TIĞLI 1.2.2014 (Sevgi Merdivenleri)
Ahmet TığlıKayıt Tarihi : 1.2.2014 12:53:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!